πίσω

ΠΡΕΠΕΣΙΝΘΟΣ

ΔΕΣΠΟΤΙΚΟ Ή ΕΠΙΣΚΟΠΗ : ΜΙΑ ΝΗΣΙΔΑ 8 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΩΝ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ ΓΕΜΑΤΗ ΚΟΥΡΟΥΣ

Ο αρχαιολογικός χώρος των ανασκαφών : ΦΩΤ. Aegean institute

 

       ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΟΥΡΟΙ ΠΟΥ ΣΜΙΛΕΥΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΠΑΡΙΑΝΟ ΜΑΡΜΑΡΟ

Κούρους που σμιλεύθηκαν στο περίφημο παριανό μάρμαρο φέρνει στο φως στο Δεσποτικό, τη νησίδα κοντά στην Αντίπαρο, ο αρχαιολόγος κ. Γιάννος Κουράγιος, ο οποίος ανασκάπτει από το 2001 ένα μεγάλο ιερό της Αρχαϊκής  εποχής αφιερωμένο στον θεό Απόλλωνα. 

 

Τμήμα της κιονοστοιχίας του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Εφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ.

Τμήμα της κιονοστοιχίας του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Έφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ.

 

Αεροφωτογραφία του Δεσποτικού

 

Τμήμα της κιονοστοιχίας του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Εφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ.

Ένας Κούρος σε θραύσματα. Το άνω μέρος βρέθηκε το 2011


Ο κορμός ενός Κούρου _από την απαρχή του λαιμού ως τη μέση_ που  είχε τοποθετηθεί ανάποδα μέσα στο έδαφος, στο κατώφλι μίας θύρας προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως στήριγμα της και σε άλλο τμήμα της ανασκαφής δύο μεγάλα κομμάτια ποδιού _ κνήμη  και φτέρνα _  ενός άλλου αγάλματος, Κούρου  επίσης τα οποία σώζονται σε εξαιρετική κατάσταση  ήταν το εντυπωσιακό εύρημα της φετινής περιόδου, αν και όχι το μόνο. Το  σημαντικό μάλιστα είναι ότι ο κορμός αυτός συνενώνεται με το κάτω μέρος Κούρου, που  είχε αποκαλυφθεί εντοιχισμένος στον τοίχο ενός κτιρίου του ιερού το  2005.  Ενώ πιθανότατα,  όπως  λέει ο κ. Κουράγιος στο ίδιο γλυπτό να ανήκει και το κεφάλι Κούρου, που είχε βρεθεί πέρυσι!(2010)




 

Αλλά για να αντιληφθεί κανείς καλύτερα αυτή τη «γλυπτοθήκη» στην οποία τείνει να εξελιχθεί το εξαιρετικής  σημασίας  ιερό του  Δεσποτικού ας σημειωθεί ότι ως σήμερα έχουν έρθει στο φως περί τα 60 τμήματα γλυπτών,  μεταξύ  των  οποίων πέντε κεφαλές  Κούρων  και μία  μικρότερου  μεγέθους που ανήκει σε  Κόρη, περισσότεροι από  δέκα  κορμοί διαφόρων  διαστάσεων  και  περί τις 30  βάσεις για  αναθήματα (Κούρους  ή  αναθηματικούς  κίονες).  Και  έπεται  η  συνέχεια. 

Τμήμα της κιονοστοιχίας του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Εφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ.

Στον  αρχαιολογικό χώρο του Δεσποτικού κατά τη διάρκεια της ανασκαφής

 

Με βελόνι είχε αποκοπεί από το υπόλοιπο άγαλμα ο κορμός που βρέθηκε φέτος, είχε τοποθετηθεί ανάποδα στο χώμα και πάνω του έγιναν δύο μολυδβοχοημένες εντορμίες για να στηριχθεί ο στροφέας της θύρας. Βρέθηκε  άλλωστε σφηνωμένος με μαρμάρινους λίθους για την καλύτερη στήριξή της ενώ βελόνι χρησιμοποιήθηκε για  την  πίσω επιφάνεια ώστε να εφάπτεται στη πλάκα του κατωφλιού, που ήταν από σχιστόλιθο.

Δεσποτικό: Μία νησίδα γεμάτη Κούρους

Το σημαντικό όμως βρίσκεται αλλού: Παρά την απολέπιση που είχε γίνει στην επιφάνειά του, σώζεται ακόμη το ίχνος του χεριού του λυγισμένο πάνω στο θώρακα. Γιατί όπως λέει ο  κ.  Κουράγιος: «Αυτός ο τύπος Κούρων απαντάται μόνο στα παριανά εργαστήρια γλυπτικής του τέλους του 6ου π.Χ. αιώνα ενώ γενικότερα το  λυγισμένο χέρι στο στήθος είναι  όπως όλοι  γνωρίζουμε χαρακτηριστικό γνώρισμα των αρχαϊκών Κορών». Να σημειωθεί μάλιστα ότι μόνον άλλα δύο γλυπτά με αυτή την ιδιαιτερότητα  υπάρχουν,  συγκεκριμένα ο Κούρος που βρίσκεται στην Carlsberg Glyptotek της Κοπεγχάγης και ακόμη ένα ημίεργο άγαλμα, το οποίο εκτίθεται στο Μουσείο της Πάρου και  είχε  προέλθει από τα αρχαία λατομεία του νησιού.

Το κτίσμα στο οποίο εντοπίσθηκε ο κορμός είναι μικρό, έχει σχήμα ναού με πρόδομο, σηκό και άδυτο και βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του περιβόλου του ιερού. «Φαίνεται ότι κτίστηκε στην ύστερη Αρχαϊκή περίοδο, μετά τη βίαιη καταστροφή των αρχαϊκών Κούρων», λέει  ο κ. Κουράγιος.

 

museums on Paros

ΚΟΥΡΟΣ –ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΑΡΟΥ

 

Γιατί όμως αυτή η καταστροφή; Όπως εξηγεί ο ίδιος «Πιστεύω ότι μπορεί να συνδέεται με τη διαμάχη μεταξύ  Αθήνας και Πάρου, όταν ο Μιλτιάδης εστάλη να τιμωρήσει το νησί γιατί εμήδισε κατά τους Περσικούς Πολέμους. Τότε  καταστράφηκαν τα γλυπτά και ξαναχρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό  υλικό»

 

.

Άλλο ενδιαφέρον σημείο της φετινής ανασκαφής ήταν  η αποκάλυψη ενός στυλοβάτη για κιονοστοιχία  που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. με επτά κίονες ύψους 3,80μ. Στο βάθος της θεμελίωσης του στυλοβάτη αποκαλύφθηκαν τα  θραύσματα από το αριστερό πόδι αρχαϊκού κούρου φυσικού μεγέθους  και εξαιρετικής  γλυπτικής τα οποία «συνενώθηκαν» με το  θραύσμα από τον μηρό ενός γλυπτού που είχε βρεθεί το 2005. Τέλος, δίπλα τους βρέθηκε και η βάση στην οποία στηριζόταν ένας άλλος μικρότερου μεγέθους Κούρος, πάνω στην οποία σώζονται τρία δάκτυλα του δεξιού ποδιού του.

Τμήμα της κιονοστοιχίας του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Εφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ.

Τοποθετημένο σε ζεμπίλι το πολύτιμο μαρμάρινο εύρημα είναι έτοιμο για το ταξίδι από το νησάκι του Δεσποτικού στο Μουσείο της Πάρου

 

Ένας τετράγωνος, μαρμάρινος «βόθρος» τελετουργικού χαρακτήρα _εκεί έριχναν τις σπονδές στο θεό _ ο οποίος χρονολογείται στην πρώιμη Αρχαϊκή εποχή βρέθηκε εξάλλου κάτω από το μεταγενέστερο πλακόστρωτο δάπεδο του εστιατορίου του ναού. Έξι διαφορετικές κατασκευαστικές φάσεις εντοπίσθηκαν στη βόρεια πύλη του ιερού που θεωρείται ότι ήταν η αρχική είσοδός του. Και τέλος πληθώρα κεραμικής που χρονολογείται από την Γεωμετρική ως και την Αρχαϊκή εποχή ήρθε επίσης στο φως επιβεβαιώνοντας ότι το ιερό λειτουργούσε ήδη από τα γεωμετρικά χρόνια.

 

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Η ΝΗΣΟΣ ΠΡΕΠΕΣΙΝΘΟΣ



 

http://www.pakanellopoulosfoundation.org/UserFiles/Image/drastiriotites/123139_despotiko_2.jpghttp://www.pakanellopoulosfoundation.org/UserFiles/Image/drastiriotites/123206_despotiko_3.jpg

1, Ο χώρος των ανασκαφών 2, Αεροφωτογραφία του λατρευτικού περιβόλου και του Νοτίου Συγκροτήματος του ιερού.           3, Υποθετική ψηφιακή αναπαράσταση του λατρευτικού περιβόλου (αρχιτέκτονας, Γ. Ορεστίδης).

 


Η αρχαία Πρεπέσινθος, όπως ήταν η ονομασία του Δεσποτικού κατά τις μαρτυρίες του Στράβωνος και του Πλίνιου δεν υπήρξε μια τυχαία περίπτωση στο Αιγαίο. Ενωμένη κατά την αρχαιότητα με ένα άλλο (μικρότερο ακόμη) νησάκι, το Τσιμιντήρι - όπου άλλωστε επεκτείνονται τα αρχαιολογικά ευρήματα - , φιλοξένησε ένα σπουδαίο λατρευτικό ιερό. Η θέση του ήταν στρατηγική, είχε καλά προστατευμένο λιμάνι, οπτική επαφή με τη Σίφνο προς τα δυτικά και με την Αντίπαρο προς τα ανατολικά και ήταν… κατάφυτο.



 

 http://www.pakanellopoulosfoundation.org/UserFiles/Image/drastiriotites/122915_despotiko_1.jpg

 

Κούρος εν κινήσει …..Εξι κεφάλια Κούρων έχουν βρεθεί στο Δεσποτικό και 50 μέλη αρχαiκών γλυπτών


Θραύσματα αγγείων που βρέθηκαν επάνω στο νησί με τις επιγραφές «ΑΠΟΛΛ», «ΑΡΤΗΜΕ» ή «ΑΡΧΗΜΕ» επιβεβαιώνουν τη λατρεία του Απόλλωνα και της Άρτεμης (άλλωστε ιερά του Απόλλωνα υπήρχαν σε 22 νησιά). Εκεί έφθαναν οι προσκυνητές φέρνοντας μαζί τους αναθήματα: Ειδώλια και αντικείμενα κάθε είδους έχει φέρει στο φως ως σήμερα η ανασκαφή: πόρπες χάλκινες και ελεφαντοστέινες, χάντρες χρυσές, γυάλινες αλλά και απλώς λίθινες, σφραγιδόλιθους από ημιπολύτιμους λίθους, αγαλματίδια από φαγεντιανή, αλάβαστρα και κορινθιακούς αρύβαλλους, ένα αβγό στρουθοκαμήλου, εγχειρίδια, ξίφη, υφαντικά βαρίδια, γεωργικά εργαλεία και πολλά χρηστικά αγγεία. Εντελώς ξεχωριστό εύρημα ωστόσο υπήρξε πριν από μερικά χρόνια το ειδώλιο μιας γυναικείας θεότητας δαιδαλικής τεχνοτροπίας (680-660 π. Χ.) που θεωρείται ότι ήταν το λατρευτικό άγαλμα του ιερού.

 

 

ΣΚΑΡΙΦΗΜΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΑΝΑ ΕΠΟΧΗ


Στην ανασκαφή της ΚΑ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων υπό την διεύθυνση του κ. Κουράγιου συμμετείχαν και οι αρχαιολόγοι – μέλη της επιστημονικής ομάδας Κορνηλία Νταιφά, Σπύρος Πετρόπουλος, Θανάσης Γκαρώνης και φοιτητές από το Πανεπιστήμιο της Περούτζια. Παράλληλα, συνεχίστηκε για δεύτερη χρονιά η μελέτη του αρχιτεκτονικού υλικού και των δώδεκα κτιρίων από την αρχιτέκτονα, καθηγήτρια του Πολυτεχνείου του Μονάχου Δρ. Ανε Ονεσοργκ και την Δρ. Κατερίνα Παπαγιάννη. Το Ιδρύμα Ι. Λάτση και το Ιδρυμα Α. Π. Κανελόπουλου ήταν οι χορηγοί της ανασκαφής.

 

http://www.yppo.gr/images/l_11459.jpghttp://www.yppo.gr/images/l_11460.jpghttp://www.yppo.gr/images/l_11461.jpg

1 Αριστερό πόδι κούρου 2011 με ταυτιζόμενο τμήμα γονάτου από το 2005. -2 Γενική άποψη νότιου συγκροτήματος -3 Γραπτή κεραμική τέλη 7ου, 6ου αιώνα π.χ

 

Εργασίες κατά μήκος του στυλοβάτη του ναού, μήκους 17 μ., αποκάλυψαν την ιδιαίτερα ισχυρή θεμελίωσή του, που αποτελείται από μεγάλους δόμους γνευσίου μήκους 2 έως 4 μ., τοποθετημένους σε δύο ή τρεις επάλληλες σειρές, συνολικού ύψους 1 μ. Ο στυλοβάτης ανήκει στην κιονοστοιχία του ναού που κατασκευάστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Αυτή έφερε επτά κίονες ύψους 3,80 μ., επομένως απαιτούσε μία τόσο ισχυρή θεμελίωση για τη στήριξη όχι μόνο της κιονοστοιχίας αλλά του θριγκού και του αετώματος. Επίσης, κάτω από το βωμό της Εστίας Ισθμίας και εξωτερικά του ναού αποκαλύφθηκε τμήμα πρωιμότερου τοίχου κατασκευασμένου από μαρμάρινους δόμους.


 

 

museums on Paros

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

5300-4500 π.Χ.: Αναπτύσσεται ο προϊστορικός οικισμός στο Σάλιαγκο, η πρώτη νεολιθική αποίκηση στις Κυκλάδες. Σε όλο το σύμπλεγμα εξάπλωση του «Πολιτισμού των Κυκλάδων»

3200-2100 π.Χ.: Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Αναπτύσσονται οι πρωτοκυκλαδικοί οικισμοί της Αντιπάρου, του Δεσποτικού και των γύρω νησίδων

7ος αι. π.Χ.: Ο Πάριος ποιητής Αρχίλοχος χαράσσει το όνομά του στο σπήλαιο

 

Η ΠΡΕΠΕΣΙΝΘΟΣ

Το αρχαίο όνομα της Αντιπάρου ήταν Ωλίαρος (δασώδες βουνό), όπως αναφέρουν οι αρχαίοι γεωγράφοι Ηρακλείδης (Των Νήσων), Στράβων (Γεωγραφικά) και Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (Naturalis Historia). Αξιοσημείωτο είναι ότι αναφέρουν και το νησί Πρεπέσινθος, το σημερινό Δεσποτικό.

 

Αν και ακατοίκητο σήμερα, υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι το Δεσποτικό κατά τους προϊστορικούς και αρχαίους χρόνους -λόγω της κεντρικής θέσης του στις Κυκλάδες και του μεγάλου όρμου ανάμεσα στο νησί και στην Αντίπαρο, που παρείχε ασφαλές αγκυροβόλιο έπαιξε σημαντικό ρόλο στον τομέα των θαλάσσιων οδών επικοινωνίας.

Το Δεσποτικό ταυτίζεται με την αρχαία Πρεπέσινθο. Άλλη ονομασία του νησιού είναι Επισκοπή. Όπως αποκαλύπτουν οι ανασκαφές, στο Δεσποτικό βρισκόταν ένα ιερό -πιθανώς της Άρτεμης και του Απόλλωνα- με πανελλήνια ακτινοβολία. Τα πλουσιότατα αρχαιολογικά ευρήματα σε διάφορες θέσεις του νησιού (Ζουμπάρια, Μάντρα, Χειρόμυλος, Λιβάδι κ.α.) χρονολογούνται σε διάφορες εποχές (Πρωτοκυκλαδική, Γεωμετρική,Αρχαϊκή, Κλασσική, Ρωμαϊκή κ.α.) και δείχνουν τη σύνδεση του νησιού με την ηπειρωτική Ελλάδα, την Ανατολική Μεσόγειο, ακόμα και τη Βόρεια Αφρική.

 

Ανάμεσα στα ευρήματα αυτά περιλαμβάνονται τάφοι, λείψανα και αρχιτεκτονικά μέλη (σπόνδυλοι, κιονόκρανα, τρίγλυφα κ.λπ.) από οικίες και άλλα κτήρια (π.χ. βοηθητικοί χώροι ιερού), ερείπια δωρικού ναού (περίπου 500 π.Χ.), βωμός αφιερωμένος στην Εστία Ίσθμια (των Κλασσικών χρόνων), πήλινα ειδώλια, αλάβαστρα, κοτύλες, αρύβαλλοι, σφραγιδόλιθοι κ.α.Γκραβούρες του 15ου και του 17ου αιώνα, οι οποίες σημειώνουν την ύπαρξη κάστρου στη θέση Μάντρα, και ευρήματα που χρονολογούνται στους Μεσαιωνικούς χρόνους πιστοποιούν την κατοίκηση του νησιού και κατά την περίοδο αυτή

 

http://www.apologitis.com/gr/ancient/eik/arxaio_teixos1.jpg

 

 

Το αρχαίο τείχος της Πάρου που περιέχει τα τμήματα από τον ναό του Πυθίου Απόλλωνα.

(Πηγή: Περιοδικό Αρχαιολογίας - Ιστορίας των Πολιτισμών «Corpus», τεύχος 43, ʼρθρο «Πάρος, νέα σημαντικά ευρήματα», Γιάννος Κουράγιος - Σοφία Λετοράτου, Αρχαιολόγοι της ΚΑ’ ΕΠΚΑ Κυκλάδων, σελίδα 70, 71)

Το 1675, ο διαβόητος Γάλλος πειρατής Ντανιέλ, όταν ηττήθηκε από τους Οθωμανούς στη ναυμαχία που έγινε στη θαλάσσια περιοχή της Αντιπάρου και του Δεσποτικού, έβαλε φωτιά στο πλοίο του και αποβιβάστηκε στο Δεσποτικό. Οι κάτοικοι του νησιού τον παρέδωσαν όμως στις οθωμανικές δυνάμεις. Στη συνέχεια, ο Υγκό ντε Κρεβαλιέ, ο Οράνζ, ο Ονορά και άλλοι Γάλλοι πειρατές, για να εκδικηθούν, λεηλάτησαν το νησί και κατέσφαξαν τους κατοίκους του. Έκτοτε παραμένει ακατοίκητο και χρησιμοποιείται ως βοσκότοπος. Ωστόσο διαθέτει όμορφες παραλίες και είναι εξαιρετικός ψαρότοπος.Το στενό που χωρίζει το Δεσποτικό από την Αντίπαρο έχει ένα ελάχιστο βάθος μόνο 1 μ. ενώ παρεμβάλλεται και η νησίδα Κοιμητήρι.

Εξαιτίας αυτής της ακραίας ρηχότητας του στενού, υπάρχει η πιθανότητα σε παλαιότερες εποχές αυτά τα νησιά να συνδέονταν. Ενδείξεις για την παλαιότερη στάθμη της θάλασσας υπάρχουν στα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στο βυθό του όρμου του Δεσποτικού, όπως κιβωτιόσχημοι τάφοι από την πρώιμη Εποχή του Χαλκού που βρέθηκαν σε βάθος 3 μέτρων και ενός φούρνου αγνώστου ηλικίας που βρέθηκε επίσης σε βάθος 3 μέτρων στ' ανοιχτά του Αγίου Γεωργίου της Αντιπάρου Δυτικά του παρεκκλήσιου της Παναγίας στο Δεσποτικό εμφανίζονται πολλές παράλληλες τομές , οι οποίες δεν έχουν ανασκαφεί μέχρι σήμερα, αλλά μπορούν να συγκριθούν με τις σχεδόν ίδιες και μερικώς βυθιζόμενες τομές -πιθανότατα της Ελληνιστικής περιόδου- που βρίσκονται στη βορειοανατολική Αντίπαρο. Αυτές οι βυθισμένες αρχαιολογικές δομές σε συνδυασμό με το βωμό που είναι αφιερωμένο στην Εστία Ίσθμια  δείχνουν ότι η στάθμη της θάλασσας σ' εκείνη την περιοχή πρέπει να ήταν τουλάχιστον 3 μέτρα χαμηλότερα κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού και 1 μέτρο κατά την Ελληνιστική περίοδο.

 

Πήλινο ακροκέραμο της αρχαϊκής εποχής με πρόσωπο Γοργούς

Ο πρώτος ενεπίγραφος αρχαϊκός πίθος του Δεσποτικού ήρθε στο φως εφέτος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο μικρά κομμάτια του, στο ένα εκ των οποίων, όμως, που συμβαίνει να είναι το χείλος του πιθαριού, αναφέρονται οι λέξεις «ΑΣΤΕΟΝΕΙΜ…». Μαζί και δύο τμήματα πήλινων ακροκέραμων, της Αρχαϊκής πάντα Εποχής, που έχουν το πρόσωπο Γοργούς και αποκαλύφθηκαν επίσης εντοιχισμένα στα ύστερα κτίσματα, δύο αρχαϊκά κιονόκρανα, ένας σπόνδυλος κίονα και ένα τμήμα επιστυλίου συνολικού μήκους δύο μέτρων, που προέρχονται με βεβαιότητα από τον δωρικό ναό του ιερού.

Ειδώλια που ανέθεταν οι πιστοί στο ιερό, αντικείμενα και αγαλματίδια από φαγεντιανή, σφραγιδόλιθοι από ημιπολύτιμους λίθους, πόρπες χάλκινες και ελεφαντοστέινες, χάντρες λίθινες, γυάλινες και χρυσές χάντρες, ένα αβγό στρουθοκαμήλου, κορινθιακοί αρύβαλλοι, αλάβαστρα, κοτύλες, εγχειρίδια, ξίφη, πολλά γεωργικά εργαλεία, χρηστικά αγγεία και υφαντικά βαρίδια: αυτά είναι μεταξύ άλλων τα ως τώρα τα ευρήματα στο Δεσποτικό.

Ενα από τα πιο παράξενα ευρήματα εξάλλου ήταν οι τρεις κυκλικές κατασκευές από πωρόλιθο με οπή στο κέντρο τους, διαμέτρου επτά εκατοστών, οι οποίες βρέθηκαν σε ένα από τα κτίρια. Σε συνδυασμό με έναν μαρμάρινο λουτήρα μήκους 1,30 μ. στη βορειοανατολική γωνία του ίδιου δωματίου όπου υπάρχει επίσης μια υδρορροή, η οποία το διατρέχει για να απολήξει μέσω οπής σε βόθρο παραπέμποντας ευθέως σε αποχετευτικό σύστημα, δημιουργεί ένα σύνολο πραγματικά μοναδικό. Και αυτό γιατί κάτι παρόμοιο δεν έχει εντοπισθεί πουθενά αλλού ως τώρα.Θα μπορούσε λοιπόν να είναι αποχωρητήριο; Το πιθανότερο, δεδομένης της εποχής αλλά κυρίως της ιερότητας του χώρου, να πρόκειται για δωμάτιο καθαρμού και εξαγνισμού του σώματος πριν από την είσοδο στον ναό, όπως πιστεύει ο ανασκαφέας. Το βέβαιον είναι ότι τα ερωτήματα που μένει να απαντηθούν με τη συνέχιση της ανασκαφής και τη μελέτη των ευρημάτων είναι πολλά. Η λατρεία στο ιερό εξάλλου συνεχίστηκε και τη Ρωμαϊκή Εποχή, αν και με μικρότερη ένταση, ενώ στην Ύστερη Αρχαιότητα και τη Μεσαιωνική Περίοδο στην ίδια θέση ιδρύθηκε ένας μικρός οικισμός.

Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ

Το Δεσποτικό, το Τσιμιντήρι και το Στρογγυλό είναι κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι αλλά αυτό δεν φτάνει. Η ανασκαφή, η οποία πραγματοποιήθηκε εφέτος με τη συμμετοχή φοιτητών από ελληνικά πανεπιστήμια και με βοηθό αρχαιολόγο την κυρία Κορνηλία Νταϊφά, έθεσε και ένα άλλο σοβαρό ερώτημα: αυτό της διαχείρισης του χώρου, καθώς πλέον πολλοί είναι οι επισκέπτες που προσεγγίζουν το Δεσποτικό χωρίς να υπάρχει ούτε η απαραίτητη υποδομή για την παρουσία τους στο νησί ούτε πληροφοριακό υλικό. Απαιτούνται λοιπόν διαμόρφωση και ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων, επαρκής προστασία τους και βεβαίως περαιτέρω έρευνα. Σε επιδότηση του υπουργείου Αιγαίου και σε χορηγία της Εθνικής Τράπεζας βασίστηκε το ανασκαφικό έργο για το 2007. Η σειρά του υπουργείου Πολιτισμού να επέμβει. «Το ιερό του Δεσποτικού ήταν πανελληνίας ακτινοβολίας και συγκέντρωνε πιστούς από όλον τον γνωστό τότε αρχαίο κόσμο» λέει ο κ. Κουράγιος. Και ως τέτοιο πρέπει να γίνει γνωστό και στον σύγχρονο κόσμο.

Μία ακόμη μικρή παρουσίαση του αρχαιολογικού χώρου του Δεσποτικού

   

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ ….Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΠΗΓΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

ΚΑ΄ ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ TO BHMA

AEGEAN INSTITUTE

 ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΙΓΑΙΟΥ (Πέτρος Νικολαΐδης )

ΠΑΝΟΡΑΜΙΟΝ

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΑΡΟΥ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΙΔΡΥΜΑ Π & Α ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΑΡΙΑΝΟΣ ΤΥΠΟΣ Psts.gr

ΒΙΚΙΠΑΙΔΙΑ -ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  Conrad Bursian, "Geographie von Griechenland" (1868). Zweiter Band: Peloponnesos und Inseln, B.G. Teubner, Λειψία, σελ.618

 C. Broodbank, "An Island Archaeology of the Early Cyclades" σελ.414, Cambridge University Press, Cambridge (2000)

 Γ. Κουράγιος, "Δεσποτικό: Παρουσία αρχαίων μνημείων πάνω σε ένα μοναδικού κάλλους ακατοίκητο νησί"

 Κυριακή Ραγκούση-Κοντογιώργου, "Πάρος-Αντίπαρος. Με τα μάτια των χαρτογράφων και περιηγητών, 15ος–19ος αιώνας" σελ. 217, Ανθέμιον, Πάρος (2000) 

 Βασίλης Σφυρόερας, Άννα Αβραμέα, Σπύρος Ασδράχας, "Χάρτες και χαρτογράφοι του Αιγαίου Πελάγους" σελ. 261, Ολκός, Αθήνα (1985)

 James Theodore Bent, "The Cyclades, or, Life Among the Insular Greeks" σελ.501, Longman, Green, Λονδίνο (1885)

 J.A. Morrison, "Relative sea-level change in the Saliagos area since Neolithic times. In: J.D. Evans and A.C. Renfrew (eds.), Excavations at Saliagos near Antiparos, Appendix I, The British School at Athens Supplementary Volume, 5, Thames and Hudson" σελ.92-98, Λονδίνο (1968)

 Erich Draganits, "Archaic sanctuary on Despotiko Island (Cyclades): Geological situation, lithological characterization of the building stones and their possible provenance", σελ.91-101, Austrian Journal of Earth Sciences, 102 (2009)

 Γιάννος Κουράγιος, "Despotiko Mandra: a sanctuary dedicated to Apollo", Architecture and Archaeology in the Cyclades, Έγγραφα από συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Lincoln College, University of Oxford, 17 Απριλίου 2004, Archaeopress, Oxford, 105–133

 Thomas Raus, "Flora von Paros und Antiparos (Kykladen, Griechenland)", Festschrift 90 Jahre Karl Heinz Rechinger, Annalen des Naturhistorischen Museums in Wien, 98, Serie B, Supplement, 237-278 (1996)



 

ΤΕΛΟΣ

 

 

Για να δείτε κάποιες σελίδες πρέπει να έχετε τον flash player που μπορείτε να βρείτε πατώντας στο εικονίδιο δίπλα.

Πνευματικά δικαιώματα © 2009

 Συντελεστές  και επικοινωνία μαζί μας

       SiteLock